در تاریخ 1330/9/7 در یکی از روستاهای بجنورد به نام ارکان که در حدود 17
کیلومتری این شهرستان در دامنه کوه آالداغ واقع شده است، چهارمین فرزند
خانواده قاسمی چشم به جهان گشود. طبق رسم و سنت محلی بچهها در 7-6
سالگی، حسن به مکتب خانه رفت و به فرا گیری قرآن و مسائل مذهبی روی آورد.
در مکتب خانه با نماز و احکام آنان اساسیتر از خانه آشنا شد و به دلیل تربیت
مکتب خانهای، گرایش و بینش مذهبی او افزایش یافت و به شرکت در مراسم
مذهبی تمایل پیدا کرد.
او در سال 1337 که به سن هفت سالگی رسیده بود به دبستان رفت و درطول
سال تحصیلی در ساعات غیر درسی در امر کشاورزی و دامداری و کارهای روستایی
به خانواده کمک میکرد. حسن در طول تابستان به یاری پدر میپرداخت و در
ّمین از او رضایت
مدت تحصیل نیز او یک دانش آموز منظم و مرتب بود که معل
داشتند.
در سال 1342 بعد از پنج سال تحصیل از ادامه تحصیل منصرف شد و علت
انصراف از تحصیل وضعیت مالی خانوادهاش بود، زیرا او برای ادامه تحصیل باید
به شهرستان بجنورد مهاجرت میکرد و این موضوع از نظر مالی برای خانواده او
مقدور نبود. حسن به مدت هشت سال در خدمت پدر بود و اغلب به کارهای
کشاورزی و کارگری اشتغال داشت. او گاهی به شهر بجنورد و گاهی به شهرهای
شمالی برای کار میرفت و در همین کارها با شغل بنایی آشنا و تجربیاتی کسب
کرد.

به نام الله پاسدار خون شهیدان
من افتخار می‌کنم که یک سرباز کوچک رهبر عزیز انقلاب هستم.
سلام بر امت شهیدپرور و رزمنده که جوانان خود را به جبهه‌های حق علیه باطل فرستاده و خود نیز در پشت جبهه‌ها استوار و محکم فرزندان خود را کمک کرده و به آنها نیرو، روحیه و توان و قدرت می‌بخشند. سفارش می‌کنم بعد از شهادتم گریه نکنید چون کسی که در راه خدا چیزی را می‌بخشد غم و اندوه نمی‌خورد پس شما هم باید خوشحال باشید چون فرزندان را در راه خدا بخشیده‌اید.